شماره اول راهبرد ارتباطات منتشر شد

img

ین شماره فصلنامه راهبرد ارتباطات به «برندسیاسی» پرداخته و پیام محوری بخش‌های متنوع مجله این است که برند سیاسی چیست و چگونه باید از آن به عنوان یک راهبرد برای ارتباطات و کنش‌های احزاب و شخصیت‌های سیاسی استفاده کرد.

مخاطبان فصلنامه راهبرد ارتباطات

سردبیری مجله تلاش کرده است تا جنبه آموزشی و سپس تحلیلی در تهیه محتوای این فصلنامه غالب باشد. در بخش «مخاطبان ما» فصلنامه راهبرد ارتباطات آمده است: راهبرد ارتباطات مجله‌ای آموزشی- تحلیلی است و برای چند گروه منتشر می‌شود:

راهبرد ارتباطات برای کسانی منتشر می‌شود که سر سفره ارتباطات نشسته‌اند؛ از روزنامه‌نگار و اهالی روابط‌عمومی گرفته تا برنامه‌ریز و مشاور. ایجاد درک راهبردی از فعالیت، برنامه‌ریزی و مشاوره ارتباطی یکی از اهداف اصلی مجله و ناظر بر این دسته از مخاطبان تعریف شده است.

استادان و دانشجویان رشته‌های ارتباطات و بازارایابی از مخاطبان اصلی مجله هستند. این دسته احتمالا از سیاست تک موضوع و تخصصی بودن ما استقبال بیشتری می‌کنند.

به فراخور موضوع هر شماره مخاطبان ویژه‌ای برای آن تعریف می‌شود. موضوع شماره اول برند سیاسی است، پس اعضاءکمپین‌ها، فعالان، تحلیلگران و علاقه‌مندان سیاست وهمچنین استادان و دانشجویان رشته سیاست جزو مخاطبان ویژه شماره اول هستند.

محتوای این شماره راهبرد ارتباطات

آرش محبی سردبیر راهبرد ارتباطات در سرمقاله اولین شماره این مجله، نداشتن راهبرد و ضعف در طراحی آن را یکی از مشکلات جامعه ارتباطی کشور عنوان کرده و نوشته که «برند» چگونه می‌تواند در قامت یک راهبرد، فعالیت‌های ارتباطی و رسانه‌ای در هر حوزه از جمله سیاست را سازماندهی کند و با دور زدن ترافیک پیام حاکم بر جامعه امروز، ارتباط موثری با مخاطبان برقرار کند.

بخش اول این شماره فصلنامه راهبرد به موضوع چیستی برند سیاسی پرداخته است. دکتر رسول بابایی در اولین گفتگوی این بخش توضیح داده است که چگونه برندسازی سیاسی می‌تواند بی اعتمادی‌های موجود بین بازیگران سیاسی و جامعه را کاهش دهد. در همین بخش آلکس مارلند کارشناس و طراح معروف برندهای سیاسی هم درگفتگو با راهبرد به مختصات کاربرد برند در حوزه سیاسی اشاره کرده و فرزاد مقدم هم در مقاله‌ای رویکردها و مکاتب مختلف در برندسازی را با هدف عملیاتی و کاربردی کردن آن در ارتباطات سیاسی، واکاوی کرده است.

در بخش دوم برند اشخاص در سیاست مورد توجه قرار گرفته است. در مطلب ابتدایی این بخش بهاره محبی در مقاله‌ای به موضوع پیوند برند اشخاص سیاسی با برند احزاب و گروه‌های سیاسی اشاره کرده است. در ادامه مطالب این بخش میثم امید در مقاله‌ای به تاثیر فعالیت سیاسیون در شبکه‌های اجتماعی و افزایش وفاداری به برند شخصی آنها پرداخته است. در مطلب پایانی این بخش دکتر مهدی میربد در مقاله‌ای به نقش برندهای خانوادگی به عنوان یکی از فروع برند شخصی پرداخته است. در مقاله میربد برند خاندان ترودو در کانادا به طور موردی بررسی شده است.

در بخش سوم مقاله مفصلی از رسول بابایی با موضوع قانون‌های برند سیاسی در ایران منتشر شده است. بابایی در این مقاله با نگاهی به فعالیت بازیگران سیاسی و همچنین تجربه‌های برندسازی در حوزه تجاری و تلفیق آنها ۲۲ قانون کاربردی برای فعالیت بازیگران سیاسی در ایران از منظر برند ارائه کرده است. در دیگر مطلب این بخش دکتر کمالی زاده تعدادی از قانون‌های برند سیاسی مورد اشاره در مقاله دکتر بابایی را بر تعدادی ازسخنرانی‌های انتخاباتی اوباما در انتخابات ۲۰۰۸ منطبق کرده و نتیجه گرفته که اوباما بسیاری از این قوانین را را رعایت کرده است.

بخش چهارم این شماره فصلنامه راهبرد ارتباطات به مصاحبه‌های ویژه اختصاص دارد. اولین مصاحبه این بخش با دکتر رها خرازی آذر درباره نقش برندسازی در ارتباطات دیپلماتیک است. خزاری در این مصاحبه به نکات و ظرایفی در حوزه برندسازی سیاست خارجی از جمله برندسازی شهرها اشاره کرده است. مصاحبه ویژه دوم این بخش با دکتر کن کاسگروف انجام شده است. کاسگروف در این مصاحبه مفصل به تکنیک‌های برندسازی سیاسی که نامزدهای انتخابات سال ۲۰۱۶ آمریکا از آنها استفاده می‌کنند، اشاره کرده است. وی درباره برندحسن روحانی و محمود احمدی نژاد هم تحلیل جالبی دارد.

بخش پنجم به برند احزاب اختصاص دارد و با مصاحبه مفصلی با دکتر احمد نقیب زاده درباره دلایل ضعیف و منفی بودن برند احزاب در ایران آغاز می‌شود. دکتر نقیب زاده در این مصاحبه توصیه‌های کاربردی برای تقویت احزاب در ایران دارد. در مطلب بعدی این بخش شراره عبدالحسین زاده به تاثیر برندسازی بر رونق فعالیت حزبی پرداخته است. در مطلب سوم بخش پنجم به موضوع ارزش ویژه برند و فعالیت حزبی اشاره شده و در نهایت در مطلب پایانی این بخش یک مدل برندسازی برای فعالیت حزبی معرفی شده است.

بخش ششم مجله راهبرد درباره عناصر و ارتباطات برند سیاسی است. در مطلب آغازین این بخش بهاره محبی در مطلبی به موضوع ارتباطات برندسیاسی پرداخته و انواع و اقسام ارتباطات برند را توضیح داده است. در مطلب دوم این بخش عناصر برندسیاسی معرفی شده و در مطلب پایانی این بخش دکتر شروین مقیمی به عنصر داستان به عنوان یکی از مهمترین عناصر برندسیاسی پرداخته است.

بخش هفتم به موضوع کلیدی و حیاتی مدیریت برندهای سیاسی اختصاص دارد. اولین مطلب این بخش به قلم لیلا افشار درباره اهمیت حفظ تصویر برندسیاسی در افکار عمومی و در نهایت تاثیر رویدادها بر این تصویر است. مطلب بعدی این بخش مصاحبه با دکتر محسنی مسئول بخش نظرسنجی دانشگاه تهران درباره نحوه استفاده از ابزار نظرسنجی در مدیریت برند سیاسی است. در مطلب سوم این بخش مهدی علی اقدم مصاحبه ای با پرویز امینی درباره شرایط و بستر اجتماعی و سیاسی فعالیت برندهای سیاسی در ایران است. به زعم مصاحبه شونده و مصاحبه کننده آگاهی از این شرایط هم در شکل دادن به برند سیاسی و هم در مدیریت آن نقش مهمی دارد.

مطلب پایانی این شماره فصلنامه راهبرد ارتباطات به معرفی کتاب «بازیگران و بازیگردانان مجلس» اثر نسرین وزیری اختصاص دارد.

 

برچسب ها: , , , ,