برندهای خانوادگی در سیاست چگونه عمل می‌کنند؟

مقاله ای که بخش هایی از آن را می خوانید درباره نقش دودمان و خانواده‌های سیاسی در برند شدن است. شما در این مقاله با نکاتی درباره ماهیت و مدیریت برندهای خانوادگی در سیاست آشنا خواهید شد. در این مقاله سه نوع شهرت موجود در عرصه سیاست یعنی شهرت منسوب، اکتسابی و  رسانه‌ای به نوعی تعریف شده و اهمیت تبدیل شهرت منسوب به اکتسابی برای برندهای سیاسی خانوادگی به نوعی تشریح شده است.

پروپاگاندای و مدیریت تصویر همواره در سیاست وجود داشته است. جورج واشنگتن هنگام عبور از رودخانه دلاوار آنقدر هم شجاعانه در قایق نایستاده بود؛ نقاشی آبراهام لینکلن دستکاری شد تا گردن او را رشیدتر نشان دهند و فرانکلین روزولت که دچار فلج اطفال شده بود، از انداختن عکس روی ویلچر دوری می‌گزید. بنابراین جای شگفتی نیست که رهبران سیاسی امروز نیز بخواهند چگونه دیده شدن خود را در انظار عمومی کنترل کنند، خواه باراک اوباما باشد که انتخاب می‌کند در خلوت چه سیگاری بکشد، ولادیمیر پوتین که به‌صورت نیمه‌عریان ماهیگیری می‌کند یا استیفن هارپر در حال نوازش بچه‌گربه‌ها باشد.

خاندان سیاسی؛ ابزاری برای کسب مقبولیت

در سیاست پدیده‌ای وجود دارد که به کسب مقبولیت و ایجاد یک تصویر قوی برای سیاستمداران کمک می‌کند، مقبولیتی که آنان مشتاق به دست آوردن آن در میان رأی‌دهندگان شناور و منفعل هستند. این پدیده، داشتن یک دودمان یا خاندان سیاسی قدرتمند است.

نامزدهای تازه‌کار منسوب به این دودمان‌ها، به‌واسطه تصویر شجره‌نامه‌ای خود، از نمایی رسانه‌ای برخوردار هستند. هواداران خانواده آنها ممکن است پیوندی عاطفی با آنان برقرار کرده باشند، به‌ویژه اگر نامزد صفات مشترکی با دیگر اعضای مشهور خانواده داشته باشد.

خاندان‌های سیاسی و گسترش برند

یکی از موضوعات مهم در ارتباط با خاندان‌های سیاسی، بحث گسترش برند سیاسی است. این موضوع به طور مشخص درباره برند حزبی است که از واحدهای منطقه‌ای برخوردار است یا  سیاستمدارانی که فرزندان سیاسی دارد. گسترش یک خط تولید در حوزه کسب‌و‌کار امری عادی است. در سیاست هم می‌توان با ضمیمه کردن نام برند والدین به یک محصول جدید یا همان فرزندان سیاسی در درون همان مقوله یعنی سیاست، از تأثیر برند اصلی به‌مثابه یک اهرم استفاده کرد. اهرم آگاهی و حسن شهرت برند والدین، بهره‌وری را افزایش می‌دهد. گسترش در واقع، شیوه‌ای برای احیای برند اصلی به منظور ورود به بازار جدید و استفاده از اهرم وفاداری مشتری به برند هم است. با این حال نباید در توانایی اعتبار دریافت‌شده از برند والدین، کج‌فهمی صورت بگیرد و انتظارات غیرواقعی از آن ایجاد شود.

نام نامزدان برخوردار از وابستگی‌های خانوادگی در عالم سیاست برای مردم آشناست و این آشنایی می‌تواند اهرمی برای موفقیت شبکه‌های مالی و اجتماعی باشد و می‌تواند سبب بالارفتن آگاهی در مورد خویشاوندی سیاسی شود. آنانی که در پی مقام‌های سیاسی هستند، صفات موروثی خود را مانند علاقه به خدمات عمومی، استعداد، بلندهمتی و انرژی، به نمایش می‌گذارند. برای مثال، تصویر برند جان فیتز جرالد کندی شامل خصوصیاتی بود که گمان می‌شد آنها را از پدر مشهورتر و کامل‌تر خود به ارث برده بود.

دودمان‌ها و خاندان‌های سیاسی فرصت این را دارند تا از مزیت شهرت انتسابی استفاده کنند و خیلی سریع‌تر از سایر هم‌قطاران در سیاست مطرح شوند و در عین حال ماندن در همین سطح هم می تواند برای آنها یک خطر جدی باشد؛ آنها باید از شهرت منسوب به شهرت اکتسابی برسند تا هم تمایز داشته باشند و هم از انتقاد مخالفان بر نخبه‌گرایی مصون بمانند.اما چگونه؟

برای مطالعه متن کامل این مطلب و یافتن پاسخ سوال بالا می توانید به شماره اول فصلنامه راهبرد ارتباطات مراجعه کنید.

برچسب ها: , , , , , ,