۲۲ قانون کاربردی برندسازی سیاسی در ایران

بازار سیاسی نیز به مانند بازار تجاری، درست به واسطه‌ غلبه‌ برخی اصول و قوانین تغییرناپذیر بر مناسبات انسانی که در نهایت به طبیعت انسان‌ها مربوط می‌شود، دارای اصول و قوانینی است. این قوانین به هیچ‌وجه خیلی پیچیده نیستند بلکه در بسیاری از مواقع به واسطه‌ بداهت و روشنی‌ای که دارند، دیده نمی‌شوند. با توجه به ماهیت عرصه‌ بازار سیاسی از یک سو و قوانین موجود در مورد برندسازی تجاری از سوی دیگر، ۲۲ اصل و قانون درباره برندسازی سیاسی توسط دکتر رسول بابایی، دانش آموخته علوم سیاسی دانشگاه تهران استنتاج شده است که به صورت تیتر وار در ادامه می آیند:

  1. قانون هدف بزرگ

شاید مهم‌ترین قانونی که باید در برندسازی سیاسی مدنظر قرار داد، قانون هدف بزرگ باشد. یک نامزد انتخاباتی یا حزب سیاسی برای موفقیت در بازار سیاسی، نیازمند تدوین یک قانون بزرگ در این عرصه است که باید شامل ویژگی هایی باشد. این ویژگی ها چیست؟

  1. قانون ضرورت دشمن

در علم سیاست، افلاطون تا کارل اشمیت، خوانده‌ایم که آنچه مقوم مناسبات سیاسی است، در نقطه‌ نهایی رابطه‌ دوستی و دشمنی است. سیاست بدون برقراری این معادله اساسا امکان بروز و ظهور پیدا نخواهد کرد. این معادله چگونه باید برقرار شود؟

  1. قانون پرداخت هزینه

این یک قانون تغییرناپذیر در برندسازی سیاسی است که «تا هزینه ندهید، نفعی نخواهید برد».

  1. . قانون اصالت

قانون اصالت مبین این نکته بنیادین است که سیاستمدار، حزب سیاسی یا یک سیاست‌گذاری، به عنوان کالاهایی در عرصه‌ بازار سیاسی، می‌بایست از اصالت برخوردار باشند. این اصالت چگونه و از کجا به دست می آید؟ این قانون چه نتایجی به همراه دارد؟

  1. قانون انسجام

یک سیاستمدار یا حزب سیاسی که در پی تاکید بر ویژگی‌های منحصربه فردی است که اصالت او را رقم خواهد زد، می‌بایست مراقب اصل انسجام و هارمونی میان ویژگی‌های مزبور باشد. اما انسجام از چه جنبه هایی باید مد نظر قرار گیرد؟

  1. . قانون داستان

مشتریان بازار سیاست همواره دوست دارند تا از زبان سیاستمدار داستانی بشنوند که پایان آن، با اقبال آنها به کالای سیاسی‌ای که عرصه می‌شود، خوش و خرم شود. این داستان از کجا باید شروع شود؟ ارتباط آن با دیگر قوانین برند سیاسی چگونه باید باشد؟

  1. قانون رهبری

قانون رهبری عبارت است از ورود به ذهن شخص مشتری به عنوان اولین نفر. این اصل به طریق اولی در مورد بازاریابی سیاسی نیز صادق است. مردم عادت دارند آنچه را که به دست می‌آورند از دست ندهند. اما پرسش اساسی در اینجا این است که آیا تمایزی میان اولین‌بودن و نوترین‌بودن در بازاریابی تجاری و بازاریابی سیاسی وجود ندارد؟

  1. قانون تصورات

پرسش از نسبت میان «بود» و «نمود»، در عرصه‌ی تفکر سیاسی از قدمت بسیار بیشتری نسبت به طرح این پرسش در عرصه‌ اقتصاد و تجارت برخوردار است.

از این رو باید دید در برندسازی سیاسی و توفیق در بازاریابی سیاسی که کالاها در آن از پیش غیرملموس و ذهنی هستند، چه جایگاهی باید برای تصورات قائل شد؟

  1. قانون حقیقت

ممکن است افراد به ویژه پس اطلاع درباره قانون تصورات برندسازی سیاسی و کوشش در جهت توفیق در بازار سیاست را با شکلی از شارلاتانیسم اشتباه بگیرد. این نکته البته صادق نیست. در عرصه‌ بازار سیاسی، حقیقت کالایی که عرضه می‌شود، تا حد زیادی با روش پدیدارشدن آن کالا در ملأ عام، یکسان است. پس چگونه باید این دو قانون را با هم تلفیق کرد؟

  1. قانون کلمه

به عبارت دیگر نشاندن کلمه‌ای در ذهن رأی‌دهندگان به عنوان مشتریان بازار سیاست، برای آن که شنوندگان را به یاد شما بیندازد،کار ظریف و پیچیده‌ای است، زیرا دنیای کلمات، دنیای معانی و تفاسیر و ناگزیر دنیایی لغزنده و کم‌ثبات است. بنابراین چگونه باید به این مرحله رسید؟ برای این کار آیا لازم است دست به انتخاب مخاطبینی خاص بزنیم و بقیه را رها کنیم؟ اگر نه پس چگونه کاری کنیم تا مبادا معنای متضادی به ذهن مشتریان سیاسی ما متبادر نشود؟

  1. قانون حس منحصر به فرد تعلق

سیاست برخلاف تجارت، عرصه‌ای است که تمایز میان محصول و برند در آن به کمترین میزان خود می‌رسد و مبنای مناسباتی که در آن مشتریان به خرید یک محصول ترغیب می‌شوند، در اوج غیرملموس‌بودن قرار دارد. از این رو نقش شهود، باور و سویه‌های شبه‌ایمانی در آن بسیار بیشتر از عرصه‌ تجاری برجسته می‌شود. یک سیاستمدار چگونه باید این حس را در میان مخاطبان خود ایجاد کند؟

  1. قانون دنیای کامل

دنیای کامل در عرصه‌ سیاست زمانی ایجاد می‌شود که رأی‌دهندگان در مقام مشتریان بازار سیاسی، به این درک برسند که می‌توانند با ارجاع به «فلان سیاستمدار»، برای معضلات و مسائل عمومی‌ای که طی زندگی روزمره با آن مواجه می‌شوند، پاسخی، هر چند «دم‌دستی» بیابند. توفیق در ساختن یک برند موفق سیاسی منوط به در نظر داشتن قانون دنیای کامل نیز هست. اما چگونه باید به این دنیای کامل رسید؟

  1. قانون آداب و رسوم

قانون آداب و رسوم در شبکه‌ پیچیده‌ قوانین تغییرناپذیر برند سیاسی، در پیوندی وثیق با قانون «دنیای کامل» قرار دارد. در برندسازی سیاسی، قانون آداب و رسوم مستلزم فهم سه نکته است؛ این نکته ها چیست؟

  1. قانون اسرار

کمتر سیاستمدار موفقی را پیدا می‌کنید که بدون پروراندن عمدی و آگاهانه یا شهودی جنبه‌های رازآلودش، توانسته باشد برندی نیرومند ایجاد کند. همواره باید یک چیز در باب سیاستمدار، پوشیده و پنهان و تحت لوای برخی گزاره‌های رازآلود باقی بماند. اما چرا؟

  1. قانون اصولگرایی یا خطوط قرمز

همواره و در هر شرایطی در بازاریابی سیاسی باید به این نکته توجه کرد و آن رعایت بی‌چون و چرای قانون اصولگرایی یا برخورداری از خطوط قرمز است. از چه زاویه ای باید به این خطوط نگریست؟

  1. قانون تداوم

وقتی از قانون تداوم سخن می‌گوییم، مرادمان وجود شکلی از انسجام در گذر زمان است. چگونه باید به این امر دست یافت؟

  1. قانون فواید

ابعاد احساسی و روان‌شناختی ناظر بر فواید برند، یکی از مهم‌ترین قوانینی است که برای برخورداری از یک برند نیرومند می‌باید آن را به دقت رعایت کرد. فواید برند سیاسی شما چیست؟

  1. قانون سادگی

برند امری است که ساحت بروز و ظهور آن، عرصه‌ عمومی است. اگر بپذیریم که بنا به طبیعت امور، قوای عقلانی عموم مردم در همه‌ جوامع، چه قدیم و چه جدید و چه توسعه‌یافته و جهان سومی، میل به ساده‌سازی امور پیچیده دارد و بر بنیاد همان گرایش است که زیست واقعی خود را رقم می‌زند، بنابراین از بزرگترین خطاهایی که می‌توان در فرآیند برندسازی مرتکب شد، پیچیده‌سازی است. ویژگی های یک برند ساده چیست؟

  1. قانون مدل ارتباطی

قانون مدل ارتباطی مبتنی بر تاکید بر رابطه‌ مداوم و مستمر میان مصرف‌کننده و برند است. این ارتباط چگونه باید برقرار شود؟ و چگونه باید به آن استمرار بخشید؟

  1. قانون مدل تدافعی

در بازار سیاست، پیروزی شما هم به وجود دشمن بالفعل و هم به غلبه‌ بر او در مبارزه بستگی دارد. بنابراین برخورداری از مدل تدافعی، در زمره‌ قوانین تغییرناپذیر در برندسازی سیاسی است. اما کی و چگونه باید وارد این رقابت شد؟

  1. قانون تمرکز

بر اساس نتایج پژوهش ها امروزه کیفیت از نگاه مردم به امری عادی تبدیل شده است بنابراین آنچه اهمیت دارد، چگونگی جلب خشنودی مشتری از طریق ایجاد تمایزی اثربخش است. اما برای ایجاد این تمایز باید از چه ویژگی هایی برخوردار بود؟

  1. قانون در نظام بودن

یکی از قوانین انحصاری در بازار برندسازی سیاسی در ایران، قانونی است که می‌توان از آن با عنوان «در نظام‌بودن» یاد کرد. در اهمیت این قانون همین بس که اگر یک سیاستمدار یا نامزد انتخاباتی همه‌ قوانین مربوط به برندسازی سیاسی را به نحو احسن رعایت کند اما در عمل به قانون در نظام‌بودن توفیقی نداشته باشد، آنگاه نمی‌توان تردیدی در شکست او در بازار سیاست ایران روا داشت.

توجه نکردن به این ظرافت‌ها، سرنوشت ناگواری را برای برخی از نیرومندترین برندهای سیاسی در بر داشته است. این ظرافت ها چیست و چگونه باید به آن ها توجه کرد؟

برای یافتن پاسخ سوال های بالا و مطالعه متن کامل این مطلب به شماره اول فصلنامه راهبرد ارتباطات به سردبیری و مدیرمسئولی آرش محبی مراجعه کنید.

برچسب ها: , , ,